آن - ده سال هجرت پيامبر ( ص ) پايان مىيافت و مشهور ميان شيعه بيست و هشتم صفر از همان سال درد پيامبر شدّت يافت و پيامبر بدانگاه كه 63 سال داشت از دنيا رفت و به خدايش پيوست و از زندگانى دنيا بريد و دوست برتر را برگزيد پس از آن كه به أحسن وجوه به أداى امانت پرداخته ، مردمان را به راه راست و عبادت پروردگار ، فرا خواند و در اين راه ، دشوارىها و بيم‌هاى بسيار بر خود روا داشت و در برابر ناهموارىها بدون ترس و بيباكانه در ايستاد تا آن كه حقّ بر باطل پيروز آمده ، شعاع تابان دين حنيف اسلام ، ديدگان جهانيان را روشنى بخشيد و زبان آدميان به حمد و ثناى دين اسلام باز گرديد . و به هنگام درگذشت پيامبر - به خاطر جدايى از وى - مردمان - در ماتمى بسيار ژرف فرو رفتند . و خداوند به پيشواى ما - پيامبر - فضيلت و كرامت و مقام محمودى كه به وى نويد داده بود - بخشيد . « إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ » [ - كه وعدهء تو هرگز تخلّف نخواهد كرد ] ( قرآن كريم سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 194 ) 31 - خاك‌سپارى پيامبر پيكر پيامبر ( ص ) تا آنگاه كه مسلمانان خليفه‌يى را برگزيدند - در خانه‌اش ماند . آنگاه او را غسل داده ، بر سه پارچه - كه در ميان آن‌ها پيراهن و دستارى نبود او را كفن كرده ، وى را بر تختى در خانه نهادند . و مسلمانان همگان نخست مردان ، سپس زنان و آنگاه كودكان - بدون امام بر وى نماز گزاردند . و در خانهء خويش يعنى جايى كه در آنجا درگذشت - قبرى كنده و در شب چهارشنبه در تاريكى شب ، او را به خاك سپردند . او براى مسلمانان دو چيز به يادگار نهاد كه اگر بدان‌ها تمسّك ورزند - به كسى آسيبى نمىرساند . 1 - قرآن خدايى كه حقّ محض است و باطل را در آن راهى نيست . 2 - احاديثى كه افراد موثوق از وى شنيده ، به خاطر سپرده بودند و راه را براى اجراى أحكام اسلامى و مقاصد قرآن كريم به روشنى هموار مىسازد . وى شصت و سه سال زيست - چهل سال پيش از پيامبرى - و سيزده سال در مكّه و مدّت ده سال پس از هجرت در مدينه . از پروردگار توانا مىخواهيم كه پيرو دين او باشيم و ما را به إجراى احكام